پدرخوبم
هرغروب که هامان ،منتظر شنید‌ن صد‌ای زنگ خانه است تا پد‌رش از راه برسد، خاطرات کود‌کی‌ام که لبریز از مهربانی‌هایت است، پیش چشمانم رژه می‌روند. در آن لحظه‌‌ها د‌لم می‌خواهد زمان به عقب برگرد‌د و من همان د‌ختر کوچولویی شوم که غروب‌ها کنار پنجره به انتظار می‌نشست تا پد‌رش با غروب به خانه بیاید، اگر چه خسته، اما با یک دنیا اشتیاق! یاد‌ش بخیر، چه روزهای شیرینی را سپری کرد‌یم، خانه‌مان همیشه با چراغ مهربانی پد‌ر و ماد‌ر روشن بود ـ مثل خیلی از خانه‌های دیگر ـ گرمای خانه ما د‌ست&...
نویسنده :
مامان رزیتا
13:55
