هامانهامان، تا این لحظه: 16 سال و 7 ماه و 22 روز سن داره

هامان هستی مامان

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک . میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک ...

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا یه کیک خیلی خوش طعم، با چند تا شمع روشن یکی به نیت تو یکی از طرف من الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم به خاطر و جودت به افتخار بودن تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی با یه گریه‌ی ساده به دنیا بله گفتی ببین تو اسمونا پر از نور و پرندس تو قلبا پر عشقه ، رو لبا پر خندس تا تو هستی و چشمات بهونه‌است واسه خوندن همین شعر و ترانه تو دنیای م...
25 اسفند 1389

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک . میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک ...

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا یه کیک خیلی خوش طعم، با چند تا شمع روشن یکی به نیت تو یکی از طرف من الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم به خاطر و جودت به افتخار بودن تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی با یه گریه‌ی ساده به دنیا بله گفتی ببین تو اسمونا پر از نور و پرندس تو قلبا پر عشقه ، رو لبا پر خندس تا تو هستی و چشمات بهونه‌است واسه خوندن همین شعر و ترانه تو دنیای ما زنده‌است ...
25 اسفند 1389

تولدت مبارک

برای کسی که منو عاشق کردو... ♥ امروز بهترین روزه دنیاست....هامانم ۱ساله شد ♥       تو گریستی .....خدا تورا دید ..... من عاشق شدم آسمان لرزید.....بهار بود ....... بر زمینیان بارید ....... و من چتر خویش را بی آنکه تو بفهمی برای یک عمر بر سر تو و تو را در پناه خویش گرفتم ...... و اکنون روزها میگذرد و هنوز بی آنکه تو بفهمی ....... من برای قلب پاک تو..... خنده های تو.... اشک های عجیب تو آمده ام...... از همان لحظه که میان گریه های کودکانه ات فقط تاریکی دنیا میدیدی...... و بعد آغوش مادر را...... لبخند زیبای پدر و چشم های م...
25 اسفند 1389

تولدت مبارک

برای کسی که منو عاشق کردو... ♥ امروز بهترین روزه دنیاست....هامانم ۱ساله شد ♥ تو گریستی .....خدا تورا دید ..... من عاشق شدم آسمان لرزید.....بهار بود ....... بر زمینیان بارید ....... و من چتر خویش را بی آنکه تو بفهمی برای یک عمر بر سر تو و تو را در پناه خویش گرفتم ...... و اکنون روزها میگذرد و هنوز بی آنکه تو بفهمی ....... من برای قلب پاک تو..... خنده های تو.... اشک های عجیب تو آمده ام...... از همان لحظه که میان گریه های کودکانه ات فقط تاریکی دنیا میدیدی...... و بعد آغوش مادر را...... لبخند زیبای پدر و چشم های من(مادر) ..... که از همان روز انگ...
25 اسفند 1389

بدون عنوان

وقتیکه من بزرگ شدم، شاید، معمار شوم آنگاه، تمامی جهان را همچون بامی بر فراز دستان تو، ستون خواهم کرد وقتیکه من بزرگ شدم، شاید، پزشک شوم آنگاه، با عطر تو نوشدارویی خواهم ساخت بر تمام دردهای جهان و آنگاه به سلامتی شان، با لب های تو بر گونه های شادی تمام کودکان جهان، بوسه خواهم زد وقتیکه من بزرگ شدم، شاید یکروز با چتر گیسوان تو از آسمان آرزوهایت پروازی کنم بر آستان زمین زمینی که پای تو آنرا نگه داشته است و آنگاه، خواهم دوید تا مرزهای درونت و در پنهانترین گوشه های جنگل سبز آغوش تو، پنهان خواهم شد اکنون را که نام نهادی فصل کاشت فردا که من بزرگ شدم، در زمان برداشت مادرم، به تو قول می دهم من تو را دوست خواهم داشت ...
18 اسفند 1389