هامانهامان، تا این لحظه: 16 سال و 7 ماه و 22 روز سن داره

هامان هستی مامان

کودکی

بچگی هام، سادگی هام، همه دلدادگی هام روزای خوب گذشته، برنگشته، برنگشته. . . لِی لِی و خاله جون بازی غروبا تو حوض آب بازی ساندویچهای نخورده همسایه اونها رو برده پیچ و تاب زلفِ افشون بادبادکهای پریشون لب طاقچه یه پرنده است میگه این روزا پرخنده است روزای دیروز گدشته دیگه هرگز برنگشته یادمون باشه همیشه زندگی اینجوری میشه حالا . . . حالا . . . لب طاقچه به پرنده است میگه باد عمر وزنده است می بره هر چی که میخواد هر کی بپره برنده است. . . ...
14 اسفند 1389

ملاقات با خدا

  ظهر یک روز سرد زمستانی ، وقتی پروین به خانه برگشت، پشت در پاکت نامه ای را دید که نه تمبری داشت و نه مهر اداره ی پست روی آن بود. فقط نام و آدرسش روی پاکت نوشته شده بود. او با تعجب پاکت را باز کرد و نامه ی داخل ان را خواند: " پروین عزیزم، عصر امروز به خانه ی تو می آیم تا تو را ملاقات کنم . با عشق ، خدا " پروین همان طور که با دست های لرزان نامه را روی میز می گذاشت. با خود فکر کرد که چرا خدا می خواهد او را ملاقات کند؟ او که آدم مهمی نبود. در همین فکرها بود که ناگهان کابینت خالی آشپزخانه را به یاد آورد و با خود گفت: : من که چیزی برای پذیرایی ندارم!". پس نگاهی به کیف پولش انداخت . او فقط هزار و صد تومان دا...
11 اسفند 1389

ملاقات با خدا

ظهر یک روز سرد زمستانی ، وقتی پروین به خانه برگشت، پشت در پاکت نامه ای را دید که نه تمبری داشت و نه مهر اداره ی پست روی آن بود. فقط نام و آدرسش روی پاکت نوشته شده بود. او با تعجب پاکت را باز کرد و نامه ی داخل ان را خواند: " پروین عزیزم، عصر امروز به خانه ی تو می آیم تا تو را ملاقات کنم . با عشق ، خدا " پروین همان طور که با دست های لرزان نامه را روی میز می گذاشت. با خود فکر کرد که چرا خدا می خواهد او را ملاقات کند؟ او که آدم مهمی نبود. در همین فکرها بود که ناگهان کابینت خالی آشپزخانه را به یاد آورد و با خود گفت: : من که چیزی برای پذیرایی ندارم!". پس نگاهی به کیف پولش انداخت . او فقط هزار و صد تومان داشت. با ا...
11 اسفند 1389