حکایات آموزنده

فردي از پروردگار درخواست نمود تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد خداوند پذيرفت .
او را وارد اتاقي نمود كه جمعي از مردم در اطراف يك ديگ بزرگ غذا نشسته بودند . همه گرسنه،نا اميد و در عذاب بودند. هركدام قاشقي داشت كه به ديگ ميرسيد ولي دسته قاشقها بلند تر از بازوي آنها بود،بطوريكه نميتوانستند قاشق را به دهانشان برسانند! عذاب انها وحشتناك بود.
آنگاه خداوند گفت : اكنون بهشت را به تو نشان ميدهم.
او به اتاق ديگري كه درست مانند اولي بود وارد شد. ديگ غذا ، جمعي از مردم ، همان قاشقهاي دسته بلند . ولي در آنجا همه شاد و سير بودند.
آن مرد گفت : نمي فهمم ؟ چرا مردم در اينجا شادند در حالي كه در اتاق ديگر بدبخت هستند ، با آنكه همه چيزشان يكسان است ؟
خداوند تبسمي كرد و گفت: خيلي ساده است ، در اينجا آنها ياد گرفته اند كه يكديگر را تغذيه كنند . هر كسي با قاشقش غذا در دهان ديگري ميگذارد، چون ايمان دارد كسي هست در دهانش غذايي بگذارد.

هامان جان يادت باشد حرفي نزنی كه دلي بلرزد؛ خطي ننويسی كه آزار دهد كسي را

يادت باشد كه روز و روزگار خوش است وتنها دل تو دل نيست

يادت باشد جواب كينه را با كمتر از مهر و جواب دورنگي را با كمتر از صداقت ندهی

يادت باشد بايد در برابر فريادها سكوت كنی و براي سياهي ها نور بپاشی

يادت باشد از چشمه درس خروش بگيری و ازآسمان درس پاك زيستن

يادت باشد سنگ خيلي تنهاست...

يادت باشد با سنگ هم لطيف رفتار كنی؛ مبادا دل تنگش بشكند

يادت باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ای... نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان

يادت باشد زندگي را دوست بداری

دوستت دارم فرزندم موفق باشی و پاینده