عشق من

یادم هست که همه چیز از کجا شروع شد و درک کردم دیگه خودم

تنها نیستم ، یه اتفاقی افتاد یه حس ناب که با تمام وجود لمسش کردم...

آنجا نقطه شروع من بود ، لحظه آغازم ، اون لحظه بود که وجودم پر شد از

شور عشق و حس کردم که میتونم خیلی زیاد کسی رو دوست داشته

باشم و حس کردم که خودم هم چقدر زیبا شدم.....

حس شیرینی که دلم طعمش رو چشید و بعد از اون تمام سلولهای بدنم

شیرین شدند ، حتی عقلم با همه داناییش از این طعم شیرین لذت برد....

شاید قشنگترین و بهترین لحظه ای که هر آدمی بهش میرسه همین باشه...

حالا تو ، تو خاک وجودم ریشه کردی و نمیخوام که از وجودم خارج بشی ،

میخوام همچنان تو وجودم جوونه و غنچه بزنی....

دوست دارم هامان جان.....